postheadericon Wesołe wierszyki i piosenki na Dzień Górnika

Obchody Święta Górników to uroczyste i wzruszające chwile. Jest też miejsce na śmiech i zabawę. Najpierw górnicy ubrani w mundury galowe biorą udział w mszy świętej, potem następuje przemarsz na akademię, a następnie górnicy przyjmują życzenia.

Podczas świętowania Barbórki nie może zabraknąć orkiestry górniczej, uroczystych pieśni i wierszy. Między innymi hymnu, którego pierwsza zwrotka i refren mają następujące słowa:

„Górniczy Stan, hej! Niech nam żyje

Niech żyje nam Górniczy Stan

Bo choć przed nami dzienne światło kryje

toć dla Ojczyzny trud ten jest nam dan,

Boć synowi podziemnych czarnych światów

Każdy chętnie poda swą dłoń

Niech żyje nam Górniczy Stan

Górniczy Stan niech żyje nam…”.

Podczas akademii barbórkowych dzieci wręczają górnikom laurki oraz recytują wierszyki i również śpiewają piosenki. W ich repertuarze mogą się znaleźć chociażby wiersze Tadeusza Kubiaka DZIEŃ GÓRNIKA oraz KWIATEK DLA GÓRNIKA:

„Górnik świdrem węgiel kruszy
z latarenki światło spływa.
Już wagonik z węglem ruszył
winda w górę go porywa.

Jutro węgla bryły czarne
kolejarze w świat powiozą.
A pojutrze piece nasze,
będą grzały na złość mrozom”,

„Dla górnika – słonecznik koniecznie!
Niech pod ziemią mu będzie słoneczniej
kiedy w czarny węgiel
się wwierca
w bardzo czarnym
podziemnym chodniku –
niech słonecznik mu świeci
od serca.
Prawda, że Ci z nim jaśniej górniku?”.

 

Natomiast dzieci i młodzież chętnie śpiewają też barbórkowe piosenki. Słów i melodii uczą się podczas zajęć w szkole czy przedszkolu. Często jest to połączone ze zdobywaniem wiadomości na temat pracy górników, wyglądu ich munduru galowego oraz tradycji związanej z obchodzeniem Barbórki. Oto przykład piosenki, jaka może pojawić się w repertuarze szkolnym lub przedszkolnym na Dzień Górnika:

„Górnik świdrem węgiel kruszy z latarenki światło spływa
Już wagonik z węglem ruszył winda w górę go porywa

A dzisiaj Barbórka wesoły to dzień
zabawa górnicza więc ciesz się i śmiej (x2)

Jutro węgla bryły czarne kolejarze w świat powiozą
a pojutrze piece nasze, będą grzały na złość mrozom

A dzisiaj…”.